Ze względu na podobieństwo objawów różnych typów przewlekłych zapaleń spojówek diagnostyka AKC bywa trudna. W większości przypadków chorobę rozpoznaje się na podstawie wywiadu oraz objawów klinicznych, jednak w przypadkach wątpliwych może być wskazane wykonanie badań dodatkowych, takich jak: cytologiczne badanie zeskrobin lub biopsja spojówki, oznaczanie stężenia IgE, histaminy, tryptazy, eozynofilowego białka kationowego we łzach oraz alergiczne testy prowokacyjne, testy skórne i badanie stężenia całkowitego IgE w surowicy. Za pomocą mikroskopii konfokalnej możliwe jest nieinwazyjne oznaczenie gęstości komórek zapalnych w spojówce i rogówce. Jednakże pomimo wielu dostępnych badań niemożliwe jest dokładne  określenie typu zapalenia, lecz jedynie potwierdzenie jego alergicznego tła. Wciąż brakuje jednoznacznych kryteriów diagnostycznych.

Diagnostyka różnicowa AKC obejmuje VKC, pemfigoid oczny bliznowaciejący oraz zapalenie brzegów powiek związane z łojotokowym zapaleniem skóry, trądzikiem różowatym lub infekcją gronkowcową.

Leczenie AKC polega na unikaniu drażniących alergenów, zmniejszeniu odpowiedzi zapalnej i zapobieganiu powikłaniom. Pierwszą linię obrony stanowią stosowane miejscowo preparaty sztucznych łez bez środków konserwujących. Wspomagają naturalną barierę ochronną oka i łagodzą dolegliwości w okresach zaostrzeń. Leki przeciwhistaminowe podawane miejscowo są mało skuteczne, doustnie mają zastosowanie głównie w leczeniu nasilonego świądu. Stabilizatory mastocytów, takie jak kromoglikan sodu, nedokromil, lodoksamid, są efektywne i powinny być stosowane ciągle w profilaktyce zaostrzeń, ponadto pozwalają na redukcję lub wyeliminowanie preparatów steroidowych. Steroidy standardowo stosowane w leczeniu AKC są zalecane w krótkotrwałej terapii zaostrzeń dolegliwości ze względu na poważne działania uboczne ( jaskra, zaćma, infekcje powierzchni oka). W terapii długoterminowej zastosowanie mają leki immunosupresyjne, takie jak 0,05% lub 0,1% cyklosporyna w kroplach czy 0,03% takrolimus w maści. W przypadkach towarzyszącego zapalenia brzegów powiek wskazane są antybiotyki stosowane miejscowo lub ogólnie oraz higiena brzegów powiek.

AKC jest rzadką, lecz poważną chorobą alergiczną obejmującą spojówki, rogówkę i powieki, a występujące objawy wahają się od łagodnych do ciężkich, powodujących ślepotę.  Ze względu na częste występowanie powikłań, przewlekły charakter choroby oraz współwystępowanie objawów ogólnoustrojowych stanowi wyzwanie diagnostyczno- terapeutyczne i powinno być leczone we współpracy z alergologiem.

„Przegląd Okulistyczny” 2013, nr 4 (54), s. 2.